Waarom line arrays buigen: splay-hoeken en de vorm van een publiek
Samenvatting. Een rechte kolom werpt een bundel; een publiek heeft niet de vorm van een bundel. Deze notitie legt uit hoe cilindrische spreiding de wet van niveau versus afstand verandert, waarom arrays überhaupt gebogen worden, en hoe splay-hoeken energie verdelen van de eerste rij tot de achterwand.
Cilindrische versus sferische spreiding
Een puntbron verliest zes decibel per verdubbeling van de afstand: de energie spreidt zich over een bol waarvan de oppervlakte groeit met het kwadraat van de afstand. Een lange coherente lijn straalt in zijn nabije veld een golffront uit dat zich over een cilinder spreidt, en het verlies daalt naar ongeveer drie decibel per verdubbeling. Deze langzamere afname is de eigenschap waardoor een lijnbron het niveau kan vasthouden tot achter in een groot publiek, en ze geldt alleen zolang de array lang is ten opzichte van de golflengte en zich als één bron gedraagt, wat coherente koppeling tussen elementen waarborgt.
Waarom de array gebogen is
Een volkomen rechte array concentreert zijn energie in een smalle bundel aan de horizon, wat past bij een publiek zonder diepte. Echte publieken strekken zich uit van een eerste rij steil onder de hang tot een verre achterste rij nabij de as. Door de array te buigen, nauwe splays bovenaan, geleidelijk wijder naar beneden, richt men opeenvolgende secties van de lijn op opeenvolgende diepten van het publiek: de bovenkant van de hang werpt ver, de onderkant vult dichtbij, en het niveau blijft consistent langs de vloer in plaats van langs de bundel.
Splay als ontwerpvariabele
Elke splay-hoek bepaalt hoeveel van de lengte van de array, en dus hoeveel van zijn energie, op elk deel van de ruimte is gericht. Predictiesoftware lost deze verdeling op tegen de geometrie van de locatie, en de rigging reproduceert die. Dit is ook waarom de resolutie van de splay ertoe doet: de dekking van het publiek wordt in die stappen verdeeld, en waarom de verre-worp-secties bovenaan een hang het meest profiteren van extra elementen, aangezien verder werpen betekent dat meer van de lijn aan hetzelfde hoeksegment wordt besteed.